در انتخابات پیش رو اصلاح طلبان تاکید زیادی بر اجماع کرده اند و می کنند. چه وقتی که هنوز کسی نامزد نبود، چه زمانی که کروبی تنها نامزد این طیف بوده. و اکنون نیز که دو نامزد در این اردو به عنوان نامزد حضور دارند همچنان برخی از اصلاح طلبان به دنبال اجماع این دو نامزد هستند. اما نکته ی عجیبی که در بحث اجماع مطرح می شود این مطلب است که تحت هر شرایطی نامزدی که باید کنار برود کروبی است.

تفاوت در پایگاه آرای این دو نامزد و این نکته مهم که الزامن تمام سبد آرای یک نامزد اصلاح طلب در صورت کناره گیری وارد سبد آرای نامزد دیگر این طیف نمی شود استدلال برخی از صاب نظران در مخالفت با اجماع بوده که متاسفانه مورد توجه هواداران میرحسین قرار نگرفته و همچنان با شانتاژهای تبلیغاتی در رسانه ها و محافل خود این مسئله را حتمی الوقوع جلوه می دهند. این تاکتیک جدید اصلاح طلبان هوادار موسوی است که پس از واکنش شدید کروبی به موج تخریبی که آنان علیه وی به راه انداخته بودند، اتخاذ شده و در هر کوی و برزن اعلام می کنند تا موجب دلسردی حامیان کروبی شوند.

اما نکته ی مهمی که کمتر در بیان عدم کارایی اجماع مورد توجه قرار گرفته گرایش های فکری و مطالبات رای دهندگان به دو نامزد اصلاح طلبان است. کروبی به مدد سابقه ی نیک سیاسی و منش انسانی و اخلاقی اش در روزگاری که بر مسند قدرت بود و همچنین به دلیل ارائه برنامه های شفاف و درخور توجه توانسته بخش قابل توجهی از آرای خاموش جامعه را به خود جلب کند. در این سال ها کروبی سنگ صبوری برای بسیاری از زخم خورگان کشور بوده، تنها او بوده که برای زندانیان سیاسی ( که حتی هیچ قرابتی با آنان نداشته ) به تکاپو می افتاد. اگر میرحسین در جلسات سخنرانی اش در دانشگاه با اکراه شنوای حرف های دانشجویان محذوف و تحت فشار بوده بی آنکه پاسخی به انبوه پرسش های کلیدی آنان دهد، کروبی اما با روی باز آنان را به حضور می پذیرد، پای صحبت هایشان می نشیند و پاسخ سوال هایشان را می دهد. در روزگاری که میرحسین سر به بوم نقاشی گرم می کرد کروبی در صحنه ی سیاسی حاضر بوده و معترض به نقض قانون . اگر میرحسین گروه های سیاسی به زعم خودش اهل نماز و روزه را مستحق حیات می داند کروبی اما برای برقراری و تامین حقوق شهروندی و فعالیت سیاسی آنان دغدغه دارد. آری کروبی در این دوره از انتخابات حنجره خود را در اختیار سکوت خاموشی گزیدگان قرار داده تا حضورشان را در میان مردم اعلام کنند.

شاید نزدیک به نیمی از آرای کروبی متعلق به همین آرای خاموشی باشد که با کناره گیری وی و عدم علاقه ی میرحسین برای جذب آنان ترجیح به سکوت مجدد بگیرند که این مسئله موجب کاهش آمار رای دهندگان و راحتی کار احمدی نژاد برای کسب اکثریت آرا در دور اول خواهد شد.

با این توصیف آیا کناره گیری کروبی به صلاح خواهد بود؟ روشن است که هواداران موسوی باز هم خواهند گفت: آری! کروبی باید برود.