پیش گفتار : پیش از این به دعوت دوست عزیز امیرهادی انواری مطلبی در مورد جنبش "ما هستیم" که توسط اپوزیسیون خارج نشین و به سرکردگی شهرام همایون براه افتاده است نوشتم. اینجا. این مطلب هم در ادامه ی همان داستان است و از دوستان خواننده هم دعوت می کنم در صورت علاقه در این باره بنویسند.

مسئله ای که در برنامه های سیاسی تلویزیون های فارسی بر آن تاکید زیادی می شود، میهن پرستی و افتخار به تاریخ پربار ایران باستان و قهرمانان ملی این سرزمین است. این مسئله در شبکه کانال یک و بویژه برنامه های شهرام همایون شدت بیشتری دارد. اما این ناسیونالیسم اپوزیسیون خارج نشین عیب بزرگی دارد و آن این است که تاریخ هزار سال اخیر ایران را ندیده گرفته است.

البته از آخرین باری که برنامه های شهرام همایون را دیده ام بیش از دو سال می گذرد و شاید خیلی دقیق نباشد چنین اظهار نظری اما آنچه که از شهرام همایون دیده ام، وی تمام تاریخ ایران را در شخصیت فردی چون "بابک خرمدین" می بیند که حدود دو قرن پس از ورود اعراب به ایران نخستین حرکت های استقلال خواهانه را در ایران شکل داد و به مقابله با اشغالگران عرب پرداخت. ایران خواهی و میهن پرستی شهرام همایون در همین نقطه می ماند و فراتر نمی رود. انگار که پس از بابک خرمدین سرزمین ایران قهرمان و پهلوانی به خود ندیده است. در حالی که در همان دوران مازیار در طبرستان، ابومسلم در خراسان و یعقوب لیث در سیستان نیز تلاش هایی را برای استقلال از اعراب و حکومت عباسیان به کار بستند.  یا در همین دوران معاصر بزرگ مردانی همچون قائم مقام فراهانی، میرزاتقی خان امیرکبیر و دکتر مصدق آغاز کننده و رهبر حرکت ها و نهضت های بزرگی بودند که اوج آن ملی شدن صنعت نفت بود. اما در اندیشه ی شهرام همایون این فراز های افتخار آمیز تاریخ ایران به چشم نمی آید.

به دریافت من تنها دلیلی که موجب می شود بابک خرمدین مورد ستایش مدام شهرام همایون باشد، مسئله ی قیام وی در برابر حکومت اسلامی اعراب باشد. در اینجا ایرانی بودن بابک خرمدین و داشتن مذهبی مستقل و همچنین قیام وی در برابر اشغال گران خارجی که در حقیقت اصل ماجرا هم هستند، به هیچ وجه به چشم نمی آید. اما همایون فرع این داستان را که قیام علیه مسلمین است، برای خود در نظر گرفته است چرا که او با اسلام و مسلمانی مشکل دارد و به کرات در برنامه های خود به دین اسلام و شخصیت پیامبر تاخته، و حال برای جایگزین کردن این نفرت و ناخوشامدش از اسلام که جزئی جدانشدنی از تاریخ هزار سال اخیر ایران است، به ایران دوستی و قهرمان استقلال طلبی همچون بابک خرمدین چسبیده است. اما پس از بابک خرمدین و مازیار اکثر ایرانیانی که برای بیرون راندن اقوام متجاوز و تشکیل حکومت مستقل در سرزمین ایران به پا خاسته اند، مسلمان بوده یا تظاهر به اسلام می کردند و حکومت هایی هم که در پی مبارزاتشان شکل گرفته، بر مذهب اسلام بوده است. و دقیقن به همین دلیل است که هزار سال از دوران پر فراز و نشیب تاریخ ایران توسط شهرام همایون نادیده گفته می شود.

در آینده نزدیک مطلب دیگری هم در ادامه این موضوع می نویسم.

پیوند مطلب در بالاترین