گدا پسوندی است که در گزشته بر روی نام برخی از افراد می گزاشتند. معنا و چرایی آن ازین قرار است:

در گزشته که بدلیل نبود بهداشت مر گ و میر کودکان امری بسیار شایع بود، خانواده هایی که چندین فرزند نوزاد و کودک خود را از دست داده بودند و یا خانواده هایی که فرزندی نداشتند نذر می کردند در صورتی که دوباره صاحب نوزادی شوند وی را گدا کنند. بدین صورت که تا چندین سال از بدو تولد هیچ گونه لباسی برای آن کودک تهیه نمی کردند و بچه را با لباس های قدیمی و مندرسی که از خانواده های دیگر می گرفتند، می پوشاندند تا بلکه چشم زخمی بر آنها وارد نشود و جان به در ببرند. به همین دلیل پسوند گدا بر نام این افراد تا پایان عمر باقی می ماند.

تصمیم گرفتم که در مورد آداب و رسوم و شیوه ی زندگی مردم محل زندگی خود در سالیان گزشته هر از چندگاهی چیزی بنویسم که در بخش آرشیو موضوعی " از کجا آمده ام " قابل دسترسی خواهند بود. ابتدا می خواهم در مورد رگ و ریشه و اجداد خودم بنویسم:

آنچه که اخیرن از اجداد خودم فهمیدم این است که در گزشته اجداد ما در مناطقی که پس از قرارداد های ننگین "ترکمنچای" و " گلستان" به شوروی واگزار شد زندگی می کردند اما پس از الحاق آن مناطق به خاک شوروی برای حفظ ملیت و اصالت ایرانی خود به گیلان مهاجرت کردند. آخرین جدی که ما اطلاعات مختصری از او داریم "نوروز گل" (Norooz Gel)  است که پس از این مهاجرت در گیلان متولد شد. وی بعدها به مازندران مهاجرت کرد و در منطقه ی فریدونکنار ساکن شد و تشکیل خانواده داد. اسماعیل، سیف الله و علی گدا (1) ( که پدربزرگ مرحوم من بود) نسل های پس از جد بزرگوار ما بودند. و این داستان ادامه دارد . . .

لینگ نویس :

(1)   در مورد این پسوند " گدا " هم بعدن مطلبی می نویسم.